Overslaan en naar de inhoud gaan
Nederlands
Locatie

Aletta Jacobshal
Blauwborgje 4
Groningen
Nederland

Tickets
Gratis met ticket

Hoop en optimisme

Micha de Winter

Let op! Wegens grote belangstelling is deze lezing verplaatst naar de Aletta Jacobshal, Blauwborgje 4 in Groningen.

Komt u met de auto? P1 en P2 op het Zerniketerrein zijn weliswaar het dichtst bij de Aletta acobshal, maar alleen toegankelijk voor medewerkers. Overige bezoekers kunnen parkeren op P3 en P5.
Zie voor meer informatie dit kaartje (pdf).

Met de beste pedagogische bedoelingen wordt kinderen en jongeren vaak de hoop op een goed en betekenisvol leven ontnomen. Steeds meer kinderen die zich niet volgens een gemiddeld verwachtingspatroon ontwikkelen noemen we ziek of gestoord. Kinderen en jongeren die opgroeien in arme gezinnen behoren al gauw tot een risicogroep. De documentaire over Alicia liet onlangs pijnlijk duidelijk zien hoe de jeugdzorg kinderen soms onbedoeld tot wanhoop drijft. Tegenover deze ontwikkelingen staat een positief-pedagogische manier van denken die een heel andere kant uit wijst, maar die we gek genoeg compleet uit ons vocabulaire hebben geschrapt: hoop en optimisme moeten de basisbestanddelen van elke opvoedingssituatie zijn.

Micha de Winter is hoogleraar Maatschappelijke Opvoedingsvraagstukken aan de Universiteit Utrecht, en bijzonder Lector Jeugd aan de Hogeschool Utrecht. Hij is daarnaast o.a. voorzitter van de commissie die in opdracht van de regering onderzoek doet naar geweld in jeugdzorg tussen 1945 en heden.

Georganiseerd in samenwerking met het Lectoraat Integraal Jeugdbeleid van de Hanzehogeschool Groningen.

Ook in deze serie

Zie ook

Martijn de Groot, Marijke Gordijn en Ronald Stolk
Nederlands

Met een gewone smartphone kun je goedkoop en snel exacte informatie over je eigen gedrag, gezondheid en levensstijl verzamelen.  Heeft de meetbare mens de toekomst?

Kenniscafé Groningen
In gesprek met Peer Neeleman, Ruud Kortekaas en Maaike de Boer
Nederlands

Wat is pijn precies? Waarom heeft de één een veel lagere pijngrens dan de ander? En zijn er manieren om de pijnbeleving positief te beïnvloeden?