Politieke Stukken
Zijn we eerst wereldburgers en pas in de tweede plaats Nederlander? Je zou denken: als de wereld een global village wordt, dan verliezen nationale identiteiten langzaam hun betekenis. Niets is minder waar. Nederland globaliseert, maar tegelijkertijd klinkt de roep om trots te zijn op ons land luider dan ooit te voren. We poetsen de historische canon op, bepleiten meer VOC-mentaliteit (“Toch?”) en willen vreemdelingen pas als volwaardige burgers beschouwen als ze zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Iemand die zich altijd heeft verzet tegen dit “spruitjesnationalisme” en de terugtrekkende beweging van denkers achter de zeewering was Lolle Nauta. Hij was lange tijd hoogleraar filosofie aan de Rijksuniversiteit Groningen en – op z’n zachtst gezegd – geen onopvallende man.
Volgens de één een scherpzinnig denker over filosofie, ontwikkelingssamenwerking, intellectuelen, vluchtelingen en politiek. Volgens anderen een geborneerd lid van de linkse kerk. Volgens al zijn studenten een begenadigd docent en voor iedereen iemand met – letterlijk – uitgesproken opvattingen.
Twee jaar geleden overleed Lolle Nauta. Zijn laatste artikelen zijn onlangs gebundeld en verschenen bij uitgeverij Van Gennep. Onder de titel Politieke Stukken. Een pleidooi voor Kosmopolitisme verschenen zes essays waarin Nauta hardop nadenkt over hete, politieke hangijzers als integratie, burgerschap, mensenrechten en nationalisme.
Op deze avond naar aanleiding van het verschijnen van deze bundel spreken twee critici over Nauta’s gedachtegoed en over zijn laatste stukken: Herman van Gunsteren, emeritus hoogleraar politieke theorieën in Leiden en de Tilburgse filosoof Theo de Wit. Voorzitter is RUG-filosoof Hans Harbers.
Georganiseerd ism. Boekhandel Selexyz Scholtens
