Wie schrijft brengt de doden tot leven en zal zelf ook eeuwig leven. Toch?
‘Maar ik zal heerlijk in mijn vers herrijzen’, schreef Willem Kloos. Iedereen gaat dood en niemand weet wat er na of achter de dood ligt. Maar we praten er graag over: Gilgamesj zocht de onsterfelijkheid, Odysseus sprak met de doden, Jezus stond uit de dood op.
Marjoleine de Vos gaat in gesprek met schrijver Willem Jan Otten over de kracht van het mythologische, de mythe in het eigen leven en in de poëzie.
Over de manier waarop we betekenis geven aan eten, maar ook over hoe we in eetmataforen denken en praten om duidelijk te maken wat belangrijk voor ons is.
Zonder de taal van de mythe, dus zonder verhalen waarin het onmogelijke niet geschuwd wordt om het mogelijke te verhelderen, kunnen we onszelf en onze levens niet begrijpen.
Is it possible to describe the relation between believers and their divinities in a more nuanced way, rather than sticking to the dichotomy of ‘knowledge’ versus ‘belief’?
The value of the arts is no longer self-evident, nor is research and education in the arts.
Tv-spektakel The Passion is een publiekstrekker. Maar wat blijft er over van het Bijbelse verhaal en de religieuze betekenis?
