Sporten maakt lui

Intensief sporten kan tot gevolg hebben dat we bij onze dagelijkse activiteiten juist passief worden.

Zitten is het nieuwe roken. Better fat and fit than lean and unfit. De slogans zijn bekend en iedereen weet dat bewegen gezond is. Maar wat zijn de onderliggende mechanismen van een actief leven? Welke hersengebieden zijn erbij betrokken? Kan (in)activiteit zelfs verslavend zijn? En waarom is het voor de ene mens veel makkelijker om te bewegen dan voor de andere? Hoe het ook zij, iedereen moet bewegen om gezond te blijven. De meeste mensen denken dan aan intensief sporten maar er is ook zoiets als NEAT (non-exercise activity thermogenesis). NEAT is de dagelijkse activiteit die doorgaans onbewust wordt uitgevoerd, zoals staan, traplopen, schoonmaken of fietsen. En deze activiteit wordt gereguleerd door de hersenen. Het slechte nieuws: bij intensief sporten zullen de hersenen het verhoogde energieverbruik compenseren door NEAT te verminderen. Dit fenomeen is persoonsgebonden en wordt bepaald door genen en aanleg en verklaart waarom de ene mens actiever is dan de andere. De vraag is: kunnen we de NEAT-activiteit beïnvloeden?
 
Anton Scheurink is hoogleraar neuro-endocrinologie bij het Groningen Institute for Evolutionary Life Sciences. Zijn onderzoek richt zich op de rol van de hersenen bij de regulatie van de energiebalans met speciale aandacht voor eetstoornissen als anorexia nervosa. In 2015 is hij verkozen tot Docent van het Jaar aan de RUG. Scheurink sport 2-3 in de week.

Deze lezing is geïnspireerd op de tentoonstelling Gelukkig gezond! in het Universiteitsmuseum.