Overslaan en naar de inhoud gaan
In serie
Nederlands

‘Ik ben daar gek’

Paulien Cornelisse

Paulien Cornelisse maakt zich vrolijk over ons curieuze taalgebruik, maar ze is zeker geen taalpurist.

Waarom zeggen we ‘mogen’ wanneer we ‘moeten’ bedoelen? “Jij mag heel snel je mond gaan spoelen, jongedame.” Waar is ‘daar’ eigenlijk in de uitdrukking “Ik ben daar gek”? En hoe komt een meisje in de tram op een zin als “Nee, ik kom niet vanavond. Het is héél erg tijd voor wat me-time.” Schrijfster en cabaretier Paulien Cornelisse geniet van taal. Vol verbazing volgt ze gesprekken in de trein of gewoon op straat. Ze maakt zich vrolijk over vreemde uitdrukkingen of opschriften, denkt na over de herkomst van woorden of uitdrukkingen, vraagt zich af waarom mensen “ongelooflijk bedankt” of “leuk-leuk” zeggen, maar is alles behalve een taalpurist. Taalpuristen zijn volgens haar “zeurpieten die vermoedelijk vies eten en slechte sex hebben”. In een interactieve en vooral ook vrolijke lezing vertelt ze wat haar zo al opvalt in ons taalgebruik.

Paulien Cornelisse heeft psychologie en algemene taalwetenschap gestudeerd. Als studente kreeg ze belangstelling voor cabaret. Ze maakte diverse cabaretvoorstellingen, schrijft columns en artikelen voor onder andere nrc.next en de Wereldomroepen en is regelmatig te gast in ‘De wereld draait door’. Paulien Cornelisse is de auteur van de bestsellers ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’ (2010) en ‘En dan nog iets’(2012). In 2010 won ze de Tollens Prijs voor haar eerste boek en kreeg ze de Neerlands Hoop voor haar cabaretwerk.

Na afloop is er een boekentafel van Scholtens & De Slegte en signeert Paulien Cornelisse haar boeken.

Interessante links
Paulien Cornelisse
Wikipedia Paulien Cornelisse
Youtube Paulien Cornelisse en Bij Paul de Leeuw
 

Ook in deze serie

Deirdre Enthoven
Professionals en hun dilemma's
Nederlands

Of het nu gaat om managers en bankiers of medewerkers van de IND en Bureau Jeugdzorg, vrijwel iedereen loopt in zijn werk wel eens tegen een dilemma op.

Zie ook

Jimmy Nelson
English

Photographer Jimmy Nelson went on a journey to create an ambitious aesthetic photographic document of the last indigenous people in the world, before they pass away.